การปิดหน้าของสตรีในอิสลาม

โดย.อบูชากิร อัลมะดานีย์

       ประเด็นเรื่องการปกปิดใบหน้าและฝ่ามือถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม และมีการนำเสนอหลักฐานมากมายเกี่ยวกับฮิญาบ หน้าที่ของฮิญาบ และคำจำกัดความ แต่ละกลุ่มได้อ้างอิงหลักฐานและให้น้ำหนักไปยังความคิดเห็นของตนด้วยเหตุผลหลายประการ จากหลักฐานที่บ่งชี้ว่าการคลุมฮิญาบนั้นเป็นสิ่งจำเป็น 

    อัลลอฮ์ ตรัสว่า  

وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِن وَرَاءِ حِجَابٍ ذَٰلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ 

“และเมื่อพวกเจ้าขอสิ่งใดจากพวกนาง จงขอจากหลังม่าน นั่นเป็นการบริสุทธิ์ยิ่งสำหรับหัวใจของพวกเจ้าและหัวใจของพวกนาง” 

(อัล-อะฮฺซาบ 53) 

    และพระองค์ ตรัสว่า  

يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

“โอ้นะบีเอ๋ย จงสั่งแก่ภริยาของเจ้า บุตรสาวของเจ้า และบรรดาสตรีผู้ศรัทธา

ให้พวกนางดึงเสื้อคลุมของพวกนางลงมาปิดตัวของพวกนาง นั่นเป็นการเหมาะสมกว่า

เพื่อที่พวกเธอจะได้เป็นที่รู้จักและไม่ถูกละเมิด และอัลลอฮฺทรงอภัยโทษและเมตตาเสมอ” 

(อัล-อะฮฺซาบ 59)  

       และพระองค์ ตรัสอีกว่า 

وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ

“และจงกล่าวเถิด(มูฮัมหมัด)แก่บรรดาหญิงผู้ศรัทธาว่า ให้พวกเธอลดสายตาให้ต่ำลง

และรักษาอวัยวะเพศของพวกเธอไว้ และไม่เปิดเผยเครื่องประดับของพวกเธอ เว้นแต่สิ่งที่เปิดเผยได้

และให้ดึงผ้าคลุมศีรษะของพวกเธอมาปิดหน้าอกของพวกเธอ

และไม่เปิดเผยเครื่องประดับของพวกเธอ เว้นแต่สามีของพวกเธอ”

(อัน-นูร 31)

     และหลักฐานที่ปรากฏจากหะดีษ

 عن عائشة رضى الله عنه أخبرته قالت كن نساء المؤمنات يشهدن مع رسول الله صلى الله عليه وسلم صلاة الفجر متلفعات بمروطهن ثم ينقلبن إلى بيوتهن حين يقضين الصلاة لا يعرفهن أحد من الغلس

    มีรายงานจากท่านหญิงอาอิชะ -เราะฎิยัลลอฮุอันฮา -ภรรยาของท่านเราะสูล กล่าวว่า: 

     “บรรดาสตรีผู้ศรัทธาเคยเข้าร่วมการละหมาดฟัจร์กับท่านเราะสูล(ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) โดยออกมาในสภาพห่มตัวด้วยเสื้อคลุมของพวกนาง และกลับไปยังบ้านของพวกนาง หลังเสร็จจากการประกอบศาสนกิจ โดยไม่มีใครจำพวกนางได้ เนื่องจากการแต่งการที่ปกปิดมิดชิด”

 (บันทึกโดย บุคคอรี และมุสลิม 645-578)

وعن عائشة قالت : { كان الركبان يمرون بنا ونحن مع رسول الله صلى الله عليه وسلم محرمات ، فإذا حاذونا سدلت إحدانا جلبابها من رأسها على وجهها ، فإذا جاوزونا كشفناه }

     และมีรายงานจากนางอาอิชะ- เราะฎิยัลลอฮุอันฮา- ได้กล่าวว่า:

     “ครั้งหนึ่งขณะที่พวกเราอยู่กับท่านเราะสูล ก็ได้มีผู้เดินทางผ่านมาในสภาพครองเอียะฮ์รอม เมื่อพวกเขามาถึง พวกเราคนหนึ่งปล่อยเสื้อคลุมลงมาจากศีรษะลงมาปิดหน้า และเมื่อผู้เดินทางเดินผ่านไป นางก็ได้เปิดมันออก”

(บันทึกโดย อบูดาวูด และอะหมัด: 22895, 1562)

 عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قالَتْ: يَرْحَمُ اللَّهُ نِسَاءَ المُهَاجِرَاتِ الأُوَلَ؛ لَمَّا أنْزَلَ اللَّهُ: {وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ} ، شَقَّقْنَ مُرُوطَهُنَّ فَاخْتَمَرْنَ بهَا

      รายงานจากนางอาอิชะ- เราะฎิยัลลอฮุอันฮา- ได้กล่าวว่า: 

     "ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาต่อเหล่าสตรีผู้อพยพกลุ่มแรก ครั้นเมื่ออัลลอฮ์ ประทานโองการนี้ลงมา (และพวกเธอจงดึงผ้าคลุมของพวกเธอมาปิดหน้าอกของพวกเธอ) พวกเธอก็ได้ฉีกเสื้อผ้าชั้นนอกของพวกเธอ และเอาผ้านั้นมาคลุมตัว"

 (บันทึกโดยอัลบุคอรี)

      และมีหลักฐานอีกมากมาย แต่ถึงแม้จะมีความแตกต่างกันในเรื่องของฮิญาบ แต่ทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันว่าผู้หญิงสามารถเปิดเผยใบหน้าได้เมื่อจำเป็น เช่น เมื่อเจ็บป่วยและจำเป็นต้องไปพบแพทย์ 

     และพวกเขายังเห็นพ้องต้องกันว่าไม่อนุญาตให้เปิดเผยใบหน้าในกรณีที่เกรงว่าจะเกิดความชั่วร้ายตามมา แม้แต่ในกลุ่มนักวิชาการที่เห็นว่าอนุญาตให้เปิดเผยใบหน้า ก็ยืนยันว่าผู้หญิงต้องปกปิดใบหน้าหากกลัวต่อการเกิดฟิตนะ(สิ่งไม่ดี ความล่อแหลม)

      ซึ่งในยุคนี้เป็นสิ่งที่อันตรายและน่ากลัวมาก ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากมาย เช่นการเปิดเผยใบหน้าเพื่อจะอวดรูปโฉมหน้าตา และเครื่องประดับ และเปิดเผยร่างกายพึงสงวน ที่ต้องปกปิด การเปิดเผยเหล่านี้ถือเป็นสิ่งต้องห้ามโดยมติเอกฉันท์