จงแสวงหาคำชมจากอัลลอฮ์
เรียงเรียงโดย อิสมาอีล กอเซ็ม
มวลการสรรเสริญเป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮฺผู้อภิบาลแห่งสากลโลก
มนุษย์ทุกคนล้วนชอบคำชม เพียงมีใครกล่าวว่า“คุณทำดีมาก” “คุณเก่งมาก” “คุณเป็นคนดี” “คนติดตามคุณเยอะ” “สิ่งที่คุณทำมีคนชื่นชม” หัวใจก็พลอยพองโต ใบหน้าก็มีความสุข และบางครั้งเราพยายามทำสิ่งต่าง ๆ เพียงเพื่อให้คนอื่นมองเห็นและกล่าวชื่นชม
แต่ลองถามตัวเองอย่างจริงจังว่า เราเคยแสวงหาคำชมจากอัลลอฮฺหรือไม่ ?
เราเคยถามตัวเองหรือไม่ว่าวันนี้อัลลอฮฺทรงพอพระทัยฉันหรือเปล่า ?
ละหมาดของฉันทำให้อัลลอฮฺทรงชมฉันหรือไม่ ?
ความลับที่ไม่มีใครเห็นของฉัน มีสิ่งใดที่ทำให้อัลลอฮฺทรงรักฉันหรือไม่ ?
เมื่อฉันอยู่คนเดียว ฉันยังเป็นคนเดิมที่คนอื่นเห็นหรือเปล่า ?
นี่คือคำถามที่สำคัญกว่าคำชมทั้งหมดบนโลกใบนี้ คำชมจากมนุษย์ไม่ใช่เครื่องวัดคุณค่าของเรา
บางครั้งมนุษย์สามารถชมเราในวันที่เราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด และบางครั้งมนุษย์สามารถตำหนิเรา ทั้งที่อัลลอฮฺทรงพอพระทัยเรา เพราะมนุษย์เห็นเพียงภายนอก แต่อัลลอฮฺทรงรู้ทั้งภายนอกและภายใน
อัลลอฮฺตรัสว่า
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ
“แท้จริงผู้ที่มีเกียรติที่สุดในหมู่พวกเจ้าต่ออัลลอฮฺ คือผู้ที่มีความยำเกรงที่สุดในหมู่พวกเจ้า”
(อัลหุญุรอต 49:13)
สังเกตว่าอัลลอฮฺไม่ได้ตรัสว่า ผู้ที่มีผู้ติดตามมากที่สุด , ผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุด , ผู้ที่ได้รับคำชมมากที่สุด หรือผู้ที่มีคนรู้จักมากที่สุด แต่ทรงกล่าวถึง “ตักวา”
ดังนั้น คนที่ไม่มีใครรู้จักบนโลกนี้ อาจเป็นคนที่มีเกียรติอย่างสูง ณ อัลลอฮฺ และคนที่ได้รับเสียงปรบมือจากผู้คนมากมาย อาจไม่มีคุณค่าใดเลย ณ พระองค์ หากหัวใจของเขาปราศจากความจริงใจ
จงแสวงหาการถูกกล่าวถึงในหมู่ชาวฟากฟ้า
มีหะดีษกุดสีย์ที่น่าหวั่นเกรงอย่างยิ่ง ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า อัลลอฮฺตรัสว่า
> **إِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ**
“หากเขารำลึกถึงข้าในตัวเขาเอง ข้าจะรำลึกถึงเขาในตัวข้าเอง
และหากเขารำลึกถึงข้าในที่ชุมนุมหนึ่ง ข้าจะกล่าวถึงเขาในที่ชุมนุมที่ดียิ่งกว่านั้น”
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)
ลองคิดดู...
เราดีใจเมื่อคนหนึ่งคนกล่าวถึงเราในทางที่ดี
เราดีใจเมื่อมีคนโพสต์ชื่นชมเรา
เราดีใจเมื่อมีคนแชร์คำพูดของเรา
เราดีใจเมื่อชื่อของเราปรากฏอยู่ในโลกออนไลน์
แต่สิ่งที่มีเกียรติยิ่งกว่านั้นอีก คือการที่อัลลอฮฺทรงกล่าวถึงเราในหมู่มลาอิกะฮฺ นี่ต่างหาก คือคำชมที่ผู้ศรัทธาควรแสวงหา อย่าทำดีเพียงเพราะต้องการให้คนเห็น
อันตรายอย่างหนึ่งของการแสวงหาคำชมจากมนุษย์ คือ ริยาอ์
ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า
إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ “แท้จริงการงานทั้งหลายขึ้นอยู่กับเจตนา”
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)
งานเดียวกัน คนสองคนทำเหมือนกัน แต่ผล ณ อัลลอฮฺอาจแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
คนหนึ่งละหมาดเพราะอัลลอฮฺ อีกคนละหมาดเพื่อให้คนเห็นว่าเขาเป็นคนเคร่งศาสนา
คนหนึ่งบริจาคเพราะหวังผลบุญ อีกคนบริจาคเพราะต้องการให้ชื่อของตนปรากฏ
คนหนึ่งเผยแพร่ความรู้เพื่ออัลลอฮฺ อีกคนเผยแพร่เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง
การกระทำภายนอกอาจเหมือนกัน แต่หัวใจไม่เหมือนกัน
คำชมที่อันตรายที่สุด คือคำชมที่ทำให้เราหลงตัวเอง บางครั้งคำชมไม่ได้ทำให้เราดีขึ้น แต่กลับทำให้เราหลงตัวเอง
เราเริ่มคิดว่า “ฉันรู้มากกว่าคนอื่น” “ฉันเข้าใจศาสนามากกว่าคนอื่น” “ฉันเป็นผู้เรียกร้องสู่ศาสนา” “ฉันคือคนที่ยืนหยัด” “คนอื่นผิด แต่ฉันถูก” เมื่อถึงจุดนั้น คำชมอาจกลายเป็นสิ่งที่ทำลายหัวใจ
ท่านนบี ﷺ เคยเตือนถึงการยกย่องคนต่อหน้าเขาอย่างเกินควร และกล่าวถึงอันตรายของการทำให้คนหลงตัวเองจากคำสรรเสริญ
ดังนั้น ผู้ศรัทธาจึงไม่ได้ต้องการคำชมมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ต้องการ หัวใจที่ไม่หลงไปกับคำชม คนรุ่นก่อนกลัวคำชมมากกว่าที่เรากลัวคำตำหนิ
บรรดาสลัฟมีความเข้าใจเรื่องหัวใจอย่างลึกซึ้ง
มีรายงานจาก อัลหะสัน อัลบัศรีย์ رحمه الله ในความหมายว่า ผู้ศรัทธาที่แท้จริงนั้นไม่หลงใหลกับคำชมของผู้คน เพราะเขารู้จักตัวเองดีกว่าที่ผู้คนรู้จักเขา
และมีถ้อยคำที่มีชื่อเสียงจาก อัลหะสัน อัลบัศรีย์ ว่า
“โอ้บุตรของอาดัม! แท้จริงเจ้าคือวันเวลาจำนวนหนึ่ง เมื่อวันเวลาหนึ่งผ่านไป ส่วนหนึ่งของเจ้าก็ผ่านไปด้วย”
คนรุ่นก่อนจึงไม่ได้ใช้ชีวิตเพื่อสร้าง “ภาพลักษณ์” ให้คนอื่นชื่นชม แต่พวกเขาใช้ชีวิตเพื่อเตรียมตัวไปพบอัลลอฮฺ คนที่ไม่มีใครเห็น อาจเป็นคนที่อัลลอฮฺทรงรัก นี่คือบทเรียนสำคัญอย่างยิ่งในยุคโซเชียลมีเดีย
วันนี้เราถูกสอนโดยทางอ้อมว่า ถ้าไม่มีใครเห็น ก็เหมือนเราไม่ได้ทำ
ทำความดี → ต้องถ่ายรูป
บริจาค → ต้องโพสต์
ไปมัสยิด → ต้องแสดง
เรียนศาสนา → ต้องประกาศ
ทำงานเพื่อสังคม → ต้องให้คนรู้
แน่นอน การเผยแพร่ความดีบางอย่างสามารถเป็นสิ่งที่ดี หากเจตนาบริสุทธิ์และมีประโยชน์ แต่ปัญหาคือ เรายังทำความดีอยู่หรือไม่ เมื่อไม่มีใครกำลังมองเรา? นี่ต่างหากที่ต้องตรวจสอบหัวใจ
จงมีความดีบางอย่างที่ไม่มีใครรู้จัก ละหมาดบางละหมาดที่ไม่มีใครเห็น การบริจาคบางครั้งที่ไม่มีใครรู้ น้ำตาบางหยดที่ไม่มีใครเห็น การขออภัยโทษบางครั้งที่ไม่มีใครได้ยิน และความดีลับ ๆ ที่มีเพียง อัลลอฮฺกับเราเท่านั้นที่รู้ เพราะบางทีสิ่งที่ไม่มีใครบนโลกนี้ปรบมือให้ อาจเป็นสิ่งที่หนักที่สุดบนตาชั่งในวันกิยามะฮฺ
จงทำตัวให้คู่ควรกับคำว่า “อัลลอฮฺทรงรัก”
อัลกุรอานไม่ได้เพียงบอกเราว่าอัลลอฮฺทรงชมใคร แต่ยังบอกว่า พระองค์ทรงรักใคร
อัลลอฮฺตรัสว่า
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักบรรดาผู้ที่กลับตัว และทรงรักบรรดาผู้ที่ชำระตนให้สะอาด”
(อัลบะเกาะเราะฮฺ 2:222)
และตรัสว่า
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักบรรดาผู้กระทำความดี”
(อัลบะเกาะเราะฮฺ 2:195)
และตรัสว่า
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักบรรดาผู้ยำเกรง”
(อัตเตาบะฮฺ 9:4)
นี่คือสิ่งที่เราควรแสวงหา ไม่ใช่เพียงให้มนุษย์พูดว่า เขาเป็นคนดี แต่ให้เราพยายามเป็นคนที่อัลลอฮฺทรงรัก
ถ้าคนทั้งโลกชม แต่พระองค์ไม่ทรงชม จะมีประโยชน์อะไร ? ลองจินตนาการถึงวันหนึ่งที่คนจำนวนมากพูดว่า
“เขาเป็นคนดี” “เขาเป็นนักวิชาการ” “เขาเป็นผู้เสียสละ” “เขาเป็นนักดะอฺวะฮฺ” “เขาทำประโยชน์มากมาย”
แต่เมื่อเขายืนต่อหน้าอัลลอฮฺ กลับพบว่าการงานเหล่านั้นไม่ได้ถูกตอบรับ เพราะเจตนาไม่ได้ทำเพื่อพระองค์ คำชมทั้งหมดบนโลกนี้จะเหลืออะไร?
ในทางกลับกัน คนคนหนึ่งอาจไม่มีชื่อเสียง ไม่มีผู้ติดตาม ไม่มีใครปรบมือ ไม่มีใครรู้จักการเสียสละของเขา แต่เขาทำทุกอย่างเพื่ออัลลอฮฺ หากอัลลอฮฺทรงรับการงานของเขา เขาคือผู้ประสบความสำเร็จ
ดังนั้น จงเปลี่ยนคำถามในชีวิต ?
แทนที่จะถามว่า “คนอื่นคิดอย่างไรกับฉัน ?
จงถามว่า “อัลลอฮฺทรงคิดอย่างไรกับฉัน ?
แทนที่จะถามว่า “คนพูดถึงฉันอย่างไร ?
จงถามว่า ชื่อของฉันถูกกล่าวถึง ณ ฟากฟ้าหรือไม่ ?
แทนที่จะพยายามสร้างภาพให้มนุษย์รัก จงพยายามสร้างหัวใจให้คู่ควรกับความรักของอัลลอฮฺ จงแสวงหาคำชมจากอัลลอฮฺ แม้มนุษย์จะไม่เข้าใจเรา
บางครั้งการเชื่อฟังอัลลอฮฺอาจทำให้มนุษย์ไม่พอใจเรา
การพูดความจริงอาจทำให้เราไม่ได้รับคำชม
การละทิ้งสิ่งต้องห้ามอาจทำให้เพื่อนหัวเราะ
การรักษาซุนนะฮฺอาจทำให้บางคนเรียกเราด้วยชื่อที่เราไม่ชอบ
การปฏิเสธสิ่งที่ผิดอาจทำให้เราถูกตำหนิ
ก็จงเดินต่อไปด้วยความถ่อมตนและความรู้ เพราะเสียงของมนุษย์เปลี่ยนแปลงได้ทุกวัน แต่การตอบแทนของอัลลอฮฺนั้นเที่ยงแท้
คำชมที่เราควรแสวงหาที่สุด
วันหนึ่งเราจะจากโลกนี้ไป โทรศัพท์ของเราจะถูกวางลง บัญชีโซเชียลจะไม่มีความหมาย ยอดไลก์จะหยุด ยอดผู้ติดตามจะไม่ช่วยเรา คำชมจะเงียบลง ผู้คนจะกลับบ้าน และเราจะเหลือเพียง การงานของเราและอัลลอฮฺ
ดังนั้น ก่อนที่เราจะใช้เวลาทั้งชีวิตสร้างชื่อเสียงในสายตาผู้คน จงใช้เวลาสร้างคุณค่าในสายตาของอัลลอฮฺ
อย่าเพียงอยากให้มนุษย์พูดว่า “เขาเป็นคนดี” แต่จงพยายามให้ตัวเองเป็นหนึ่งในผู้ที่อัลลอฮฺตรัสถึงด้วยความรักว่า
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
“แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักบรรดาผู้กระทำความดี”
เพราะในที่สุดแล้ว คำชมของมนุษย์ทำให้เราดีใจเพียงชั่วครู่ แต่ความพอพระทัยของอัลลอฮฺสามารถทำให้เราประสบความสำเร็จตลอดนิรันดร์
และบางที...คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ใช่คนที่ได้รับคำชมจากผู้คนมากที่สุด แต่คือคนที่ใช้ชีวิตอย่างลับ ๆ เพื่อให้อัลลอฮฺทรงชมเขา แม้ไม่มีมนุษย์คนใดรู้จักเขาเลย
اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ تُحِبُّهُمْ وَتَرْضَى عَنْهُمْ، وَاجْعَلْ أَعْمَالَنَا خَالِصَةً لِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ
“โอ้อัลลอฮฺ โปรดทำให้เราเป็นส่วนหนึ่งของผู้ที่พระองค์ทรงรักและพอพระทัย และโปรดทำให้การงานของเราบริสุทธิ์เพื่อพระพักตร์อันทรงเกียรติของพระองค์”
