ถ้อยคำแห่งปวงปราชญ์ 190

แปลและเรียบเรียง....เพจวันละหนึ่งความคิด

- อิมาม อิบนิ้ล ก็อยยิม ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ-

การไม่ค่อยประสบความ​สำเร็จ ถูกปิดกั้นจากความจริง

การกล่าวขวัญถึงเป็นที่เลือนหาย หลีกหนีจากผู้คน

รู้สึกโดดเดี่ยวเปล่าเปลี่ยวระหว่างบ่าวกับพระผู้เป็นเจ้า

ตลอดจนคำวิงวอนถูกขัดขวางจากการได้รับการตอบรับ

สิ่งเหล่านี้ล้วนถือกำเนิดมาจาก การฝ่าฝืนกระทำความผิดทั้งสิ้น

  ซาดุ้ล มะอ๊าด ( 4 /  192) 

- เชค อับดุรร็อซซ้าก อัลบัดร์ หะฟิศ่อฮุ้ลลอฮฺ -

   รายงานจากอบีศุมัยล์ ว่า : "ฉันเคยนั่งอยู่กับท่านอิบนิ อับบ๊าส ร่อฎิยัลลอฮุอันฮฺ  

     แล้วได้มีสหายของท่านคนหนึ่งมาหาท่านโดยกล่าวว่า : อบู อิสฮากอ้างว่าเขาได้รับวะฮีย์เมื่อตอนกลางคืน

ท่านอิบนิ อับบ๊าส กล่าวว่า : "เขาพูดจริงแล้ว"

"อิบนิ อับบ๊าส บอกว่าจริงอย่างนั้นหรือ!?"

     ท่านกล่าวว่า : "วะฮีย์ มี 2 อย่าง คือ วะฮีย์ที่มาจากอัลลอฮฺ และวะฮีย์ที่มาจากชัยฏอน 

     วะฮีย์จากอัลลอฮฺมีมายังท่านนบีมุฮัมมัด ส่วนวะฮีย์จากชัยฏอนนั้น มีมายังพลพรรคของพวกมัน" หลังจากนั้น ท่านได้อ่านอายะอฺ ที่ว่า :

وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَىٰ أَوْلِيَائِهِمْ

"และแท้จริงแล้ว บรรดามารร้าย (ชัยฏอน) นั้น จะมีวิวรณ์มายังผู้เป็นมิตรที่รักของพวกมัน"

(ชัรฮฺ ษะลาษะตุ้ล อุศูล / 64)

- เชค มุฮัมมัด อิบนิ อุซัยมีน ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

ให้รู้ไว้ว่า เมื่อเราทำให้ตัวของเราเคยชินกับการปล่อยปะละเลย เพิกเฉย หย่อนยาน เราก็จะเคยชินกับสิ่งนั้น 

แต่หากเราทำให้ตัวเราเคยชินกับการมุ่งมั่นเอาจริงเอาจังลงมือทำ และรีบเร่ง เราก็จะเคยชินกับสิ่งนั้น

(ชัรฮฺ ริยาฎิซซอลีฮีน 2/25)

- ท่าน ฟุฎ็อยล์ อิบนิ้ล อิย้าฎ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

     จะมีขึ้นในยุคสุดท้าย คนที่แสดงออกว่าเป็นพี่น้องกัน (คอยช่วยเหลือสนับสนุน) อย่างเปิดเผย แต่แฝงความเป็นศัตรูเอาไว้อย่างลับๆ

(สิยัร อัสสลัฟ)

- เชค มุฮัมมัด อิบนิ อุซัยมีน ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ

(อัลลอฮุมมะ อินนี อะอูซุ บิกะ มิ นัลฮัมมิ วัลฮะศะนิ)

"โอ้อัลลอฮฺ ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระองค์ ให้พ้นจากความวิตกกังวล  และความโศกเศร้าด้วยเถิด"

ความโศกเศร้าเสียใจ คือ สิ่งที่เกิดขึ้นกับอดีตที่ผ่านพ้นไป

ส่วนความกลัดกลุ้มกังวลใจ  คือ สิ่งที่เกิดขึ้นกับอนาคตที่กำลังจะมาถึง

     หากมนุษย์ยังคงจมอยู่กับความเศร้าหมองในอดีต และมัวแต่กังวลกับอนาคต ชีวิตของเขาย่อมพบเจอแต่ความหม่นหมองและไร้ความสุข

      แต่หากเขามุ่งมั่นให้ความสำคัญกับสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เตรียมพร้อมรับมือกับอนาคตในรูปแบบที่ถูกต้องตามที่พระองค์ทรงสั่งใช้ สิ่งนั้นย่อมเป็นสาเหตุสำคัญที่นำพาไปสู่ความสงบใจ

     มีผู้คนจำนวนมากที่ให้ความสนใจกับอนาคตจนเกินความจำเป็น จนกลายเป็นสิ่งบั่นทอนและสร้างความเหน็ดเหนื่อยแก่ชีวิต ทั้งที่เมื่อถึงเวลาต้องเผชิญหน้า เขากลับพบว่ามันช่างง่ายดาย

     และยังมีผู้คนอีกจำนวนมากเช่นกันที่ไม่ลืมเลือนสิ่งที่ผ่านพ้นมา ความเศร้าหมองจึงวนกลับมาสู่จิตใจของเขาใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า จนทำให้เขาต้องเหน็ดเหนื่อยท้อแท้ในที่สุด

(ชัรฮฺ ริยาฎิซซอลิฮีน 6/32)