อนาคต กับ ผู้หญิง
แปลและเรียบเรียง....เพจวันละหนึ่งความคิด
- เชค ซอลิฮฺ ซินดีย์ ฮะฟิศ่อฮุ้ลลอฮฺ
“อนาคต” “อนาคตของฉัน” หรือ “อนาคตของเธอ” เป็นคำที่เรามักได้ยินซ้ำไปซ้ำมาทั้งจากผู้ใหญ่และเด็ก แต่หารู้ไม่ว่าพวกเรากำลังหลงลืมเผลอไผลกันอยู่มากมายเพียงใด!
แท้จริงแล้ว อนาคตที่แท้จริงนั้น
คือ..“หลุมฝังศพอันคับแคบ.. คือ การฟื้นคืนชีพ... คือ การคิดบัญชี... และคือสรวงสวรรค์หรือขุมนรก”
สิ่งนี้ต่างหากคืออนาคตที่แท้จริงของเรา !
คำว่า "อนาคต" เป็นคำที่เราใช้กันอยู่เป็นประจำ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างหยิบยกมาพูดถึงเสมอ เช่น
"เร่งสร้างอนาคตเพื่อตัวเธอเองสิ"
"นี่คืออนาคตของเธอ" หรือ "นี่คืออนาคตของฉัน"
แต่หากพิจารณาตรึกตรองให้ลึกซึ้งถึงคำๆ นี้ เราจะพบว่าเรากำลังลุ่มหลง และใช้ชีวิตอยู่บนความประมาทเลินเล่ออย่างยิ่ง!
เพราะอนาคตที่แท้จริงนั้น...คือหลุมฝังศพ จากนั้น คือการฟื้นคืนชีพ การคิดบัญชีสอบสวน และจบลงด้วยสวรรค์หรือนรก นี่ต่างหากคืออนาคตที่แท้จริง !
ส่วนสิ่งที่มาก่อนหน้านั้น ไม่ว่าจะเป็นความหวังที่เราเฝ้ารอ หรือความเพียรพยายามที่เราทุ่มเท มันเป็นเพียง ‘อนาคตแห่งความหลอกลวงลุ่มหลง’ เท่านั้น
เพราะชีวิตในโลกนี้หาใช่อื่นใด นอกจากเป็นเพียงสิ่งอำนวยสุขจอมปลอม แต่อนาคตข้างหน้าเท่านั้นต่างหากที่เป็นสิ่งแน่นอนจริงแท้
ดังนั้น คนที่มีความสุขที่ประสบความสำเร็จอย่างแท้จริง คือคนที่ได้มุ่งมั่นลงมือทำการงาน เพื่ออนาคตที่แท้จริงของตนเองเท่านั้น
( ชัรฮฺ กิตาบ อัล-อะกีดะฮฺ อัล-วาซิฏียะฮฺ)
- อิมาม อิบนุ้ล เญาซีย์ ร่อฮิมะฮุ้ลลอฮฺ -
ในอดีต เคยมีพ่อค้าเร่ขายผ้าคนหนึ่งนามว่า อบูบักร อัลมิสกีย์ (ผู้มีกลิ่นชะมดเชียง เป็นชายหนุ่มรูปงาม ชาวดามัสกัส) ครั้งหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งเรียกเชิญเขาเข้าไปในบ้านเพื่อเลือกดูผ้า
แต่เมื่อเขาได้เข้าไปข้างใน นางกลับรีบปิดประตูแล้วชักชวนให้ทำเรื่องผิดศีลธรรม หากเขาปฏิเสธ นางจะประจานเขาให้คนอื่นเข้าใจผิด
ท่านอบูบักรได้พยายามตักเตือนและพูดเตือนสติให้นางนึกถึงอัลลอฮฺ และบทลงโทษในโลกอาคิเราะฮฺ แต่นางกลับปฏิเสธ และยังคงยืนกรานคำเดิม เมื่อเห็นดังนั้น เขาจึงขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำ
แล้วเขาก็กล่าวว่า:
« رَبِّ اكْفِنِي بِحَلَالِكَ عَنْ حَرَامِكَ ، بِمَا شِئْتَ وَكَيْفَ شِئْتَ »
(ร็อบบิกฟินีย์ บิฮะลาลิกะ อัน ฮะรอมิกะ , บิมา ชิอฺต่ะ วะ กัยฟะ ชิอฺตะ)
"โอ้อัลลอฮฺ ขอพระองค์โปรดทรง ให้ข้าพระองค์เพียงพอกับสิ่งฮาลาล (ถูกต้อง) ของพระองค์
จนไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งฮะรอม (ต้องห้าม) ด้วยวิธีใดและอย่างไรก็ได้ตามแต่ที่พระองค์ประสงค์"
จากนั้น เขามองก็ไปที่อุจจาระในห้องน้ำแล้วคิดว่า:
"ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ สิ่งนี้ (อุจจาระ) ยังเป็นที่รักสำหรับข้าพระองค์ มากกว่าการทำสิ่งที่ทำให้พระองค์ทรงกริ้ว"
จากนั้น เขาได้ควักอุจจาระขึ้นมาด้วยมือ แล้วละเลงทาลงบนเสื้อผ้าและเนื้อตัวของตัวเองจนเปรอะเปื้อน แล้วจึงออกไปหานาง
เมื่อหญิงคนนั้นเห็นสภาพของเขา นางตกใจกลัวสุดขีด คิดว่าเขาเป็นคนเสียสติ นางจึงออกห่างเขาและรีบไล่เขาออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว
ท่านอบูบักรรีบคว้าสินค้าแล้ววิ่งหนีออกจากบ้านทันที ตลอดเส้นทาง เด็กๆ ในย่านนั้นต่างพากันส่งเสียงโห่ร้อง เยาะเย้ย ล้อเลียน และวิ่งไล่ตามเขา จนกระทั่งเขากลับมาถึงบ้าน เขาได้อาบน้ำชำระร่างกายพร้อมกับร่ำไห้ออกมา
เมื่อเขาเข้านอนและหลับสนิทไป เขาก็ได้ยินเสียงผู้ประกาศกล่าวขึ้นว่า:
"เจ้าได้กระทำสิ่งนั้นเพื่อความพึงพอใจของเราใช่ไหม? เราจะทำให้เจ้าพึงพอใจจวบจนถึงวันที่เจ้าได้พบกับเรา"
เมื่อตื่นขึ้นมา เขาจึงกล่าวสรรเสริญอัลลอฮฺในสิ่งที่ได้เห็นในความฝัน ทันใดนั้นเอง เขาก็ได้กลิ่นหอมหวลประหลาดที่หาที่มาของมันไม่ได้
เขาหยิบสินค้าแล้วออกไปค้าขายตามปกติ ปรากฏว่าทุกคนที่ได้พบเจอหรือเข้าใกล้เขาต่างก็ได้กลิ่นหอมหวล เดียวกันนี้จากตัวเขา ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่า นี่คือผลลัพธ์ของความฝัน ที่พระองค์ได้ทรงทำให้มันกลายเป็นความจริง
กลิ่นหอมนี้ยังคงฟุ้งกระจายติดตัวเขาไปทุกหนทุกแห่งที่เขาเดินทางไป ผู้คนจึงพากันขนานนามเขาว่า "อัลมิสกีย์" (ผู้มีกลิ่นชะมดเชียง) และกลิ่นหอมบริสุทธิ์นี้ก็ยังคงโชยออกมาจากร่างของเขา จวบจนวาระสุดท้ายของเขาแม้ในเวลาที่อาบน้ำศพก็ตาม
(มะวาอิศ วะ มะญาลิซ)
✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿﹏✿
