บันทึกแห่ง ’สัจธรรม’ 64
  จำนวนคนเข้าชม  41

 

บันทึกแห่ง ’สัจธรรม’ 64

 

แปลเรียบเรียง...เพจบันทึกฮัก

 

การละหมาด

۞ فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلشَّهَوَٰتِ ۖ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ٥٩

     [59] “แล้วมีชนรุ่นหลังสืบต่อจากพวกเขามา พวกเขาได้ทิ้งละหมาด และปฏิบัติตามความใคร่  ต่อมาพวกเขาก็จะประสบความหายนะ”

     คำว่า “ละทิ้งละหมาด” ในที่นี้ หมายถึงอะไร? มีการอธิบายว่า การละทิ้งการละหมาดนี้ มิได้หมายถึงการเลิกละหมาดไปโดยสิ้นเชิง แต่หมายถึงการละละหมาด ด้วยการไม่รักษาเวลาของมัน

     เมื่อมีผู้ถามถึงความแตกต่างระหว่าง -การละทิ้งละหมาด- กับ -การทำให้ละหมาดสูญเปล่า- 

     ท่านอับดุลลอฮฺ อิบนุ มัสอูด -ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ- กล่าวว่า:

     “การทำให้มันสูญเปล่า(ละเลย)นั้น ไม่ใช่การละทิ้ง  เพราะบางครั้งมนุษย์อาจไม่ได้ละทิ้งสิ่งนั้นไปทั้งหมด

     แต่การทำให้สูญเปล่า(ละเลย)คือ การที่เขาไม่ละหมาดตามเวลาของมัน”

جامع البيان في تفسير القرآن/ الطبري 

 

 

 

คุณค่าของความบริสุทธิ์ใจและการอิบาดะฮฺ

     ชัยคฺ อับดุรร็อซซ๊าก อัลบัดรฺ -ฮะฟิซ่อฮุลลอฮฺ- กล่าวว่า: มีชายสูงอายุท่านหนึ่งมาพบฉันหลังจากการบรรยายเสร็จสิ้น และกล่าวกับฉันว่า:

     "ผมท่องจำได้เพียงซูเราะฮฺอัลฟาติฮะฮฺ และซูเราะฮฺอัลอิคลาส เท่านั้น แต่ผมยืนละหมาดตอนกลางคืนถึงสองชั่วโมง

     จากนั้นเขาก็ร้องไห้และกล่าวว่า : “ชัยคฺครับ ผมไม่สามารถท่องจำซูเราะฮฺอื่นได้เลย ผมจะอ่านซ้ำๆ เพียงสองซูเราะฮฺนี้ได้ไหมครับ?”

     ชัยคฺจึงกล่าวให้ข้อคิดจากเรื่องนี้ว่า

     “จงพิจารณาชายผู้นี้และการอิบาดะฮฺของเขา แล้วลองพิจารณาถึงคนอื่นๆที่ท่องจำอัลกุรอานได้ทั้งหมด แต่กลับนอนหลับจนพลาดการละหมาดฟัจญ์รฺ”

 [ شرح أخلاق حملة القرآن ] 

 

 

ชัยคฺ สุลัยมาน อัรรุฮัยลีย์ -ฮะฟิซ่อฮุลลอฮฺ-

 

ความสงบของหัวใจคือการอยู่ห่างไกลจากฟิตนะฮฺและชื่อเสียง

     หนุ่มสาวทั้งหลาย จงออกห่างจากการทำตัวโดดเด่นเป็นที่สนใจตราบเท่าที่มีความสามารถ จงต่อสู้กับตัวเอง จงหักห้ามจิตใจจากการชื่นชอบ 'การมีชื่อเสียง' เพื่อจุดประสงค์ของดุนยา

     การกระทำเช่นนี้คือสภาพของบรรดาสลัฟ ตลอดจนบรรดาอุละมาอฺ ท่านเหล่านั้นชอบให้ความจริงเป็นที่ประจักษ์ แต่ไม่ชอบให้ตัวของพวกท่านเป็นที่รู้จัก

     ท่านอิหม่ามมุสลิมได้รายงานว่า: ครั้งหนึ่งขณะที่ท่านซะอฺด บิน อบี วักกอส -ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ- อยู่ลำพังกับอูฐตัวหนึ่งของท่าน ทันใดนั้นลูกชายของท่าน คือ ท่านอุมัร ได้มาหาท่าน

     เมื่อท่านซะอฺด เห็นลูกชาย จึงกล่าวว่า: "ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮฺให้พ้นความชั่วร้ายของผู้ที่ขี่พาหนะนี้ด้วยเถิด" 

     (เพราะเกรงว่าลูกชายจะนำอูฐของท่านเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับฟิตนะห์ที่กำลังเกิดขึ้นหลังจากที่ท่านอุษมาน -ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ- ถูกสังหาร)

     ทันใดนั้นท่านอุมัร บุตรชายของท่านซะอฺด จึงลงมาจากอูฐ และได้กล่าวกับพ่อของท่านว่า : ท่านใช้ชีวิตอยู่กับอูฐและแกะของท่าน ปล่อยให้ผู้คนขัดแย้งกันเกี่ยวกับการปกครองกระนั้นหรือ?

     ท่านซะอฺจึงได้ตีไปที่อกของลูกชาย และกล่าวว่า: หยุดเดี๋ยวนี้นะ !

     ฉันได้ยินท่านร่อซู้ล ﷺ กล่าวว่า: "แท้จริงอัลลอฮฺทรงรักบ่าวที่เคร่งครัดในศาสนา  บ่าวที่มีความพอเพียง 

     และบ่าวที่ปลีกตัวให้ออกห่างจากฟิตนะฮฺ (เพื่อปฏิบัติอิบาดะฮฺ และไม่ต้องการให้ตนเองเป็นที่รู้จัก และไม่ต้องการอำนาจใดๆในดุนยา)"

     ท่านบิชรฺ อิบนิ ฮาริษ อัลฮาฟีย์ กล่าวว่า: "ไม่มีบุคคลใดชื่นชอบที่จะให้ตนเองเป็นที่รู้จัก เว้นแต่ศาสนาของเขาจะหมดไป และวันนึงเขาจะถูกประจาน"

     และท่านยังได้กล่าวไว้อีกว่า: "จะไม่มีวันได้ลิ้มรสความหอมหวานของอาคิเราะฮฺ สำหรับผู้ที่ชอบให้ผู้คนรู้จัก"

 

     ท่าน อิบนุ มุบาร็อก -ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ- กล่าวว่า: ท่านซุฟยาน -ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ- ได้กล่าวกับฉันว่า: 

"พึงระวังการมีชื่อเสียงเถิด เพราะไม่มีบุคคลใดที่จะเข้ามาหาท่าน เว้นแต่เขาจะห้ามจากการแสวงหาชื่อเสียง”

     หมายถึง อย่าได้มีเจตนาเช่นนั้น และอย่าได้พยายามทำให้ตัวเองมีชื่อเสียง และเป็นที่รู้จัก

 

     ท่านอิหม่าม อะฮฺหมัด อิบนิ ฮัมบัล -ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ- กล่าวว่า: "ฉันปรารถนาที่จะอยู่ในที่ๆไม่มีใคร ณที่นั้น ฉันเพียงแค่ต้องการใช้ชีวิตอยู่ตามหุบเขาของนครมักกะฮฺ เพื่อจะได้ไม่มีผู้ใดรู้จักฉัน”

 

 

 

ท่านยังคิดอีกหรือว่าตนเองไม่ได้กำลังถูกลงโทษจากบาปที่กระทำ ?!

ท่านถูกกีดกันจากการละหมาดกิยามุลลัยล์... ทั้งๆที่ท่านก็ตื่นในยามดึกอยู่แล้ว !

ท่านถูกกีดกันจากการอ่านอัลกุรอาน... ทั้งๆที่มีเวลาว่าง !

ท่านถูกกีดกันจากการซิกรุลลอฮฺ... ทั้งๆที่ลิ้นก็พูดจาได้คล่องแคล่ว !

ท่านถูกกีดกันจากการวิงวอนขอดุอา จนถึงขั้นหลงลืมมันไป และรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจ แม้ในยามที่จำเป็นต้องเอ่ยขอ !

ท่านถูกกีดกันจากการมีคุชัวะอฺ (ความสงบนอบน้อมสำรวม)ในการละหมาด !

ท่านถูกกีดกันจากการหลั่งน้ำตาให้กับความผิดของตนเองในยามที่อยู่ตามลำพัง  ช่างน่าเวทนาเสียจริง....!

ท่านถูกกีดกันแม้กระทั่งจากอิบาดะฮฺที่ง่ายดายที่สุด แต่กลับยังคิดว่าตนเองไม่ได้กำลังถูกลงโทษ ?

     ยังไม่ถึงเวลาอีกหรือที่หัวใจจะกลับมายืนหยัดมั่นคงในหนทางของอัลลอฮฺดั่งที่ได้รับบัญชาไว้ ?!

     หรือยังคิดว่าตนเองไม่ได้ถูกลงโทษเนื่องด้วยบาปที่กระทำ ?!

خزانة الحديث والأثر

 

 

 

•┈┈┈••✦✿✦••┈┈┈••┈┈┈••✦✿✦••┈┈┈••┈┈┈••✦✿✦••┈┈┈•