ได้ข้อคิดอะไรบ้างจากรอมาฏอน?
  จำนวนคนเข้าชม  8502


ได้ข้อคิดอะไรบ้างจากรอมาฏอน?


โดย.....  อิสมาอีล กอเซ็ม


          เดือนรอมาฏอนได้เดินทางเข้าจากไปแล้ว  เราลองมาทบทวนตัวของเราดูว่าได้รับอะไรจากรอมาฏอนบ้าง  ไม่ว่าในเรื่องการประกอบอิบาดะห์  ในรูปแบบต่าง อ่านอัลกุรอาน  การละหมาดฟัรฎู และซุนนะฮ์  การละทิ้งสิ่งที่ไร้สาระที่จะมาทำให้การถือศีลอดต้องขาดตกบกพร่อง  รอมาฏอนเปรียบเสมือนการเข้าค่ายอบรมหลักสูตรระยะสั้น แต่เต็มไปด้วยคุณค่าและความประเสริฐ 

          ถ้าเราไม่ใช้เวลาที่มีความประเสริฐที่สุดมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง  ปล่อยให้มันผ่านไปโดยไม่ใยดี นั้นเป็นสิ่งที่น่าเสียดายยิ่ง  แต่เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ในยามที่เขามีอะไรสักอย่างอยู่ เขามักจะไม่เห็นคุณค่าของมัน  จะมาเห็นคุณค่าอีกทีเมื่อสิ่งนั้นมันไม่ได้อยู่กับเราเสียแล้ว 

          คนที่อยู่ในวัยหนุ่มและมีสุขภาพแข็งแรงนั้น   ถ้ามีใครมาเตือนให้เขารำลึกถึงความตาย เขามักจะมโนภาพไม่ออกว่าเขาจะตายได้อย่างไรในเมื่อเขามีสุขภาพที่แข็งแรง  คนหนุ่มส่วนมากมักจึงไม่คิดในเรื่องของความตาย  ต่างกับคนที่เป็นโรคร้ายเขาเตรียมตัวและทำใจที่จะพบกับความตาย  ด้วยเหตุนี้ท่านนะบี  ใช้ให้ไปเยี่ยมเยียนสุสานเพื่อที่จะได้ข้อเตือนใจ  ได้ระลึกถึงความตาย และได้คิดว่าความตายมันเกิดขึ้นได้กับคนทุกเพศทุกวัย 

          ในวันกิยามะฮ์เป็นวันที่ทุกคนต้องการความดีเพื่อให้มีน้ำหนักในตราชั่ง  แต่วันนั้นเป็นวันแห่งการพิพากษาไม่ใช่วันแห่งการประกอบการงาน   สำหรับรอมาฏอนที่เหลืออยู่ มีความดีอีกมากมายที่ให้เราได้ไขว่คว้า  อย่าได้ปล่อยให้ความดีผ่านไปโดยที่ไม่คว้ามันไว้  และการที่เราถือศีลอด คือการสร้างบุคลิกของมุสลิม และเป็นการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม  

          การถือศีลอด แน่นอนจะต้องได้รับความหิวจากการอดอาหาร  และจากความหิวที่เราได้รับนั้น ได้สอนอะไรให้เราบ้าง  และเราได้ข้อคิดอะไรจากความหิวหรือไม่  มันทำให้จิตใจของเรามีความสงสารเห็นอกเห็นใจแก่คนยากจน คนยากไร้บ้างหรือเปล่า เราเคยคิดถึงบุคคลที่ขาดแคลนอาหาร เครื่องนุ่งห่ม คนที่ไร้ที่อยู่อาศัยที่รอคอยการช่วยเหลืออีกมากมายบ้างหรือไม่  แต่ถ้าการถือศีลอดของเรา เพียงแต่ประสบกับความหิว แต่ไม่ได้สอนอะไรให้กับเราเลย แสดงว่าเรายังไม่สามารถเข้าถึงเจตนารมณ์ของการถือศีลอด  คำว่า “เพื่อพวกเจ้าจะได้มีความยำเกรง” มันคลอบคลุมการงานที่ดีทั้งหมดคือ ความยำเกรงต่ออัลลอฮ์  ในโลกนี้ 

          คนบางคนต้องจบชีวิตด้วยกับการที่มีอาหารกินที่มากมาย  เขาต้องจบชีวิตด้วยกับพฤติกรรมของการกินที่ทำให้เกิดโรคร้ายและจบชีวิตลง   แต่คนอีกหลายชีวิตที่ต้องจบชีวิตโดยที่ไม่มีอะไรจะกิน  ทั้งที่คนเหล่านั้นคือมนุษย์เหมือนกัน 

 

          คนบางคนครอบครองทรัพย์สินที่มากมายจนไม่รู้จะเอาไปไหน  แต่คนบ้างคนไม่มีแม้ที่จะอยู่  นี่คือความเลื่อมล้ำที่เกิดขึ้นในสังคมมนุษย์ปัจจุบัน  ดังนั้นในฐานะที่เป็นมุสลิมอิสลามสอนให้มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่   เราจงใช้ช่วงเวลาแห่งการถือศีลอด ฝึกฝนตัวเองให้เป็นคนที่รักในการบริจาค  รักที่จะเป็นคนที่ช่วยเหลือผู้อื่น เสียสละอุทิศตนเพื่อส่วนรวม  และพยายามขัดเกลาจิตใจให้เป็นคนที่มีความรักต่อพี่น้องมุสลิม  โดยเฉพาะคนที่ขัดสนยากจน   และอีกประการหนึ่งที่ลืมเสียไม่ได้คือการช่วยเหลือพี่น้องมุสลิมที่ประสบกับความยากลำบากทั่วโลก  ไม่ว่าจะด้วยกับการขอดุอาร์ หรือการบริจาคให้แก่พวกเขา


  

สุดท้ายนี้ขอให้อัลลอฮ์ ทรงให้การถือศีลอดของพวกเราเป็นการถือศีลอดที่ถูกตอบรับจากอัลลอฮ์ .....อามีน