สิทธิของเพื่อนบ้าน
  จำนวนคนเข้าชม  6214

 

สิทธิของเพื่อนบ้าน

 

ดร.รอชิด บิน หุเสน อัล-อับดุลกะรีม 

อัลลอฮฺ ตะอาลา ตรัสว่า 

"และจงเคารพสักการะอัลลอฮฺเถิด และอย่าให้มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดเป็นภาคีกับพระองค์ 

       และจงทำดีต่อผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง
            และต่อผู้เป็นญาติที่ใกล้ชิด 
                 และเด็กกำพร้า
                      และผู้ขัดสน 
                         และเพื่อนบ้านใกล้เคียง
                             และเพื่อนที่ห่างไกล 
                                 และเพื่อนเคียงข้าง 
                                       และผู้เดินทาง 
                                            และผู้ที่มือขวาของพวกเจ้าครอบครอง 

  แท้จริงอัลลอฮฺ ไม่ทรงชอบผู้ยะโส ผู้โอ้อวด 

{อัน-นิซาอฺ: 36}

ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้เล่าว่า ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า
 

« وَاللَّهِ لاَ يُؤْمِنُ، وَاللَّهِ لاَ يُؤْمِنُ، وَاللَّهِ لاَ يُؤْمِنُ» قِيلَ: وَمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «الَّذِي لاَ يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَايِقَهُ » [متفق عليه]
 

“ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ว่าเขายังไม่มีอีมาน ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ว่าเขายังไม่มีอีมาน ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ว่าเขายังไม่มีอีมาน 
 

มีคนถามว่า “และเป็นผู้ใดกัน ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ? 
 

ท่านตอบว่า “ผู้ที่เพื่อนบ้านของเขาไม่ปลอดภัยจากความเลวร้ายของเขา”
 

(บันทึกโดยอัลบุคอรียฺและมุสลิม) 

และในบันทึกของมุสลิมระบุว่า

« لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ »
 

“จะไม่ได้เข้าสวรรค์ ผู้ที่เพื่อนบ้านของเขาไม่ปลอดภัยจากความเลวร้ายของเขา”

 

ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ได้เล่าว่า ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า
 

« مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَاليَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يُؤْذِ جَارَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَاليَوْمِ الآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ، وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَاليَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ » [متفق عليه]

“ผู้ใดศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันอาคิเราะฮฺ เขาก็จงอย่าทำร้ายเพื่อนบ้านของเขา 
 

และผู้ใดศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันอาคิเราะฮฺ เขาก็จงให้เกียรติเพื่อนบ้านของเขา 
 

และผู้ใดศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันอาคิเราะฮฺเขาก็จงพูดดีหรือไม่ก็ให้นิ่งเสีย” 

(บันทึกโดยอัลบุคอรียฺและมุสลิม)

ท่านอิบนุอุมัร และท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุม ได้เล่าว่า ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวว่า

« مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ، حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ » [متفق عليه] 

“ญิบรีลยังคงสั่งเสียฉันในเรื่องของเพื่อนบ้านอยู่ตลอด จนกระทั้งฉันคิดว่าเขาจะให้เพื่อนบ้านรับมรดกกันได้” 

(บันทึกโดยอัลบุคอรียฺและมุสลิม)

ท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ได้เล่าว่า

« قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ لِي جَارَيْنِ، فَإِلَى أَيِّهِمَا أُهْدِي؟ قَالَ: «إِلَى أَقْرَبِهِمَا مِنْكِ بَابًا» » [أخرجه البخاري]

“ฉันได้ถามว่า ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ฉันมีเพื่อนบ้านสองคน จะให้ฉันมอบของฮะดียะฮฺแก่คนไหนดี” 

ท่านก็ตอบว่า “ให้แก่ผู้ที่ประตูบ้านอยู่ใกล้กับเธอมากกว่า” 

(บันทึกโดยอัลบุคอรียฺ)


คำอธิบาย

          ในอิสลามเพื่อนบ้านนั้นมีสิทธิที่ต้องได้รับ อัลลอฮฺได้ทรงกำชับใช้ในเรื่องเพื่อนบ้าน และท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะสัลลัม ก็สั่งเสียในเรื่องเพื่อนบ้านเช่นกันและท่านได้กำหนดให้การทำดีต่อเพื่อนบ้านนั้นคือส่วนหนึ่งของการมีอีมานที่สมบูรณ์ 

ประโยชน์ที่ได้รับ

 ยืนยันสิทธิของเพื่อนบ้าน และการต้องทำดีกับพวกเขา โดยที่อัลลอฮฺทรงใช้มัน และกล่าวไว้ควบคู่กับการทำอิบาดะฮฺต่อพระองค์

 ห้ามทำร้ายเพื่อนบ้าน และเป็นการปรามอย่างเด็ดขาด และถือเป็นหนึ่งในบาปใหญ่

 การให้เกียรติเพื่อนบ้านเป็นเหตุให้ได้เข้าสวรรค์

 ควรหมั่นให้ของฮะดียะฮฺและของอื่นๆแก่เพื่อนบ้าน 

 เพื่อนบ้านที่ควรใกล้ชิดที่สุดและสมควรที่สุดที่จะได้รับการปฏิบัติต่อกันอย่างดี คือผู้ที่มีประตูบ้านใกล้ที่สุด

 


والحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم على نبينا محمد، وعلى آله وصحبه أجمعين.


 

ผู้แปล: สะอัด วารีย์ / Islamhouse